Heinkel He 219 - Zdjęcia & wideo - MAKIETY NET-MAQUETTES

Heinkel On 219
Kraju	Nazistowskie Niemcy
Roli	Nocny myśliwiec
Pierwszy lot	6 listopada 1942 r.
Zbudowany	300

Tthe Heinkel On 219 Uhu "Eagle-Owl") – nocny myśliwiec, który służył w niemieckiej Luftwaffe w późniejszych etapach II wojny światowej. Stosunkowo wyrafinowany projekt, He 219 posiadał wiele innowacji, w tym Lichtenstein SN-2 zaawansowanych VHF-band przechwytywania radaru, również używane na Ju 88G i Bf 110G nocnych myśliwców. Był to również pierwszy operacyjny samolot wojskowy wyposażony w fotele wyrzutowe i pierwszy operacyjny niemiecki samolot z czasów II wojny światowej z podwoziem trójkołowym. Gdyby Uhu był dostępny w ilości, mógłby mieć znaczący wpływ na strategiczną nocną ofensywę bombową Królewskich Sił Powietrznych; ale tylko 294 wszystkich modeli zostały zbudowane do końca wojny i te widział tylko ograniczoną obsługę. Ernst-Wilhelm Modrow był czołowym nocnym asem myśliwskim na He 219. Modrow został uznany za 33 z 34 zwycięstw powietrza nocy na typ.

Źródła: Heinkel He 219 na Wikipedii

Heinkel He 219 A-2 Uhu spacer
Fotograf	Cees Hendriks
Lokalizacja	Niewiedzy
Zdjęcia	65

Heinkel He 219 01

Heinkel He 219 03

Heinkel He 219 02

Heinkel He 219 04

Heinkel He 219 05

Heinkel He 219 06

Heinkel He 219 07

Heinkel He 219 08

Heinkel He 219 09

Click on a photo and use the mouse scroll to view all photos

Czekaj, szukając Heinkel He 219 dla Ciebie...

Zobacz też:

The Scourge of the Night Bombers

Tthe Heinkel On 219 Uhu was arguably the finest night fighter produced during World War II. It was a sophisticated, purpose-built hunter designed to intercept the RAF’s heavy bomber streams. On its very first combat mission in June 1943, the prototype shot down five Lancaster bombers in a single night. Despite its incredible performance and the desperate need for such a defender, the “Uhu” suffered from political infighting within the Luftwaffe leadership, which severely limited its production numbers.

Attribute	Technical Specification (He 219 A-7)
Roli	Night Fighter
Załogi	2 (Pilot and Radar Operator)
First Flight	November 6, 1942
Zespół napędowy	2 × Daimler-Benz DB 603G inverted V-12
Horsepower	1,750 hp (1,305 kW) per engine
Prędkość maksymalna	416 mph (670 km/h)
Radar	FuG 220 Lichtenstein SN-2
Uzbrojenie	Up to 6 × 20mm or 30mm cannons (including Schräge Musik)

A Masterclass in High-Tech Design

The First Ejection Seats: The He 219 was the first operational aircraft in the world to be equipped with compressed-air ejection seats for both crew members, ensuring they could escape the high-speed aircraft in an emergency.
Tricycle Landing Gear: Rare for German designs of the time, the Uhu featured a nose-wheel configuration. This gave the pilot excellent visibility while taxiing and made landings much safer at the high speeds required by its heavy wing loading.
“Schräge Musik” (Slanted Music): The He 219 frequently carried two 30mm MK 108 cannons mounted behind the cockpit, firing upward at a 65-degree angle. This allowed the pilot to fly underneath a bomber—where its gunners couldn’t see him—and fire directly into the fuel tanks.
Advanced Radar Array: The nose was dominated by the “antlers” of the Lichtenstein radar. The FAW.7 version featured the SN-2 array, which was resistant to the “Window” (chaff) dropped by British bombers to confuse German sensors.

Operational Excellence & Rarity

The Mosquito Hunter: The He 219 was one of the few German aircraft fast enough and agile enough at high altitude to consistently intercept and shoot down the elusive de Havilland Mosquito.
Modular Armament: The “Waffenträger” (Weapon Carrier) tray beneath the fuselage allowed armorers to quickly swap out cannon configurations, letting the aircraft be tailored for different mission types in minutes.
The “Uhu” Legacy: Only about 294 were built before the end of the war. After the conflict, both the US and UK captured surviving airframes for intense study, as its cockpit ergonomics and sensor integration were years ahead of their time.
The Sole Survivor: Today, only one He 219 exists. It was painstakingly restored and is now on display at the **Steven F. Udvar-Hazy Center** in the United States.