Fisher P-75 Eagle – Foto's & Video

Fisher P-75 Adelaar
Land	Usa
Type	Gevechtsvliegtuigen
Eerste vlucht	17 november 1943
Gebouwd	14

Fotogalerij van een Fisher P-75 Eagle, de General Motors/Fisher P-75 Eagle was een gevechtsvliegtuig ontworpen door de Fisher Body Division van General Motors. De ontwikkeling begon in september 1942 als reactie op de eis van de Amerikaanse luchtmacht voor een jager met een extreem hoge klimsnelheid, met behulp van de krachtigste vloeistofgekoelde motor die toen beschikbaar was, de Allison V-3420. Het programma werd geannuleerd nadat slechts een klein aantal prototypes en productievliegtuigen was voltooid, omdat het niet langer nodig was in zijn oorspronkelijke rol, niet snel kon worden ingezet en geen significante voordelen had ten opzichte van vliegtuigen die al in productie waren.

Bron: Wikipedia

Wacht, Zoeken Fisher P-75 Eagle voor u...

Meer info:

De Fisher P-75 Adelaar was a fighter aircraft project that aimed to create a high-performance interceptor using existing components from other aircraft. The project was initiated by the Fisher Body Division of General Motors in 1942, in response to a request from the US Army Air Forces for a fighter that could climb rapidly and use the Allison V-3420 engine, a 24-cylinder liquid-cooled engine that was the most powerful at the time. The P-75 Eagle design used the outer wing panels from the P-40 Warhawk, the tail assembly from the A-24 (SBD), and the landing gear from the F4U Corsair. The engine was mounted in the middle of the fuselage, driving contra-rotating propellers through a long shaft. The P-75 Eagle was expected to be a “wonder plane” that could outperform any enemy fighter.
Het P-75 Eagle-project stuitte echter op veel problemen tijdens de ontwikkeling en het testen. Het zwaartepunt was verkeerd berekend, waardoor stabiliteitsproblemen ontstonden. De motor leverde niet het verwachte vermogen en had koelproblemen. De rolroerkrachten waren te hoog bij hoge snelheid en de spinkarakteristieken waren slecht. De P-75 Eagle had ook geen noemenswaardig voordeel ten opzichte van andere jagers die al in productie waren, zoals de P-51 Mustang en de P-47 Thunderbolt. In 1943 veranderde de USAAF haar eisen en had meer behoefte aan langeafstandsescortejagers dan aan snel klimmende onderscheppingsjagers. Zes XP-75-prototypes werden aangepast voor de langeafstandsrol, maar ze voldeden nog steeds niet aan de verwachtingen. In 1944, nadat er slechts 14 vliegtuigen waren gebouwd, waaronder twee prototypes en 12 productiemodellen, werd het P-75 Eagle-project geannuleerd. De P-75 Eagle werd beschouwd als een mislukking en een verspilling van middelen, en geen van hen zag ooit gevechten.