Bartini Beriev VVA-14 - Photos & Videos

Μπαρτίνι Μπέριεφ VVA-14
Χώρα	Σοβιετική Ένωση
Πληκτρολογήστε	Αμφίβια αεροσκάφη ASW
Πρώτη πτήση	4 Σεπτεμβρίου 1972
Χτισμένο	2

Teh Μπαρτίνι Μπέριεφ VVA-14 Vertikaľno-Vzletayushchaya Amfibiya (κάθετο αμφίβιο αεροσκάφος απογείωσης) ήταν ένα αεροσκάφος που αναπτύχθηκε στη Σοβιετική Ένωση στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Σχεδιασμένο για να μπορεί να απογειώνεται από το νερό και να πετάει με μεγάλη ταχύτητα σε μεγάλες αποστάσεις, ήταν να κάνει πραγματικές πτήσεις σε μεγάλο υψόμετρο, αλλά και να έχει την ικανότητα να πετά αποτελεσματικά ακριβώς πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, χρησιμοποιώντας αεροδυναμική επίδραση εδάφους. Το VVA-14 σχεδιάστηκε από τον ιταλικής καταγωγής σχεδιαστή Robert Bartini ως απάντηση σε μια αντιληπτή απαίτηση καταστροφής των υποβρυχίων πυραύλων Polaris του Αμερικανικού Ναυτικού. Το τελικό αεροσκάφος αποσύρθηκε το 1987.

Πηγή: Μπαρτίνι Μπέριεφ VVA-14 στο Wiki

Μπαρτίνι Μπέριεφ VVA-14 Περπατήστε γύρω
Φωτογράφος	Ιγκόρ Κολοκολόφ
Εντοπισμού	Αγνοώ
Φωτογραφίες	130

Bartini Beriev VVA-14 1

Bartini Beriev VVA-14 2

Bartini Beriev VVA-14 3

Bartini Beriev VVA-14 4

Bartini Beriev VVA-14 5

Bartini Beriev VVA-14 6

Bartini Beriev VVA-14 7

Bartini Beriev VVA-14 8

Bartini Beriev VVA-14 9

Click on a photo and use the mouse scroll to view all photos

Περιμένετε, αναζήτηση Μπαρτίνι Beriev VVA-14 φωτογραφίες για εσάς ...

Δείτε επίσης:

Περιμένετε, αναζήτηση σοβιετικών αεροπορικών δυνάμεων φωτογραφίες για σας ...

General Characteristics (Experimental Prototype)

The VVA-14 (Vertikal’no-Vzletayushchaya Amphibiya, or Vertical Take-off Amphibious) was a highly unusual Soviet experimental aircraft designed by Roberto Bartini and built by Beriev. It was intended to be a long-range anti-submarine warfare (ASW) aircraft capable of true amphibian operation, including vertical take-off and using the ground effect.

Property	Value (VVA-14M1/M2 Prototype)
Ρόλο	Experimental Anti-Submarine Amphibian
Σχεδιαστής	Robert Bartini / Beriev Design Bureau
First Flight	September 4, 1972
Πλήρωμα	3 (Pilots and Systems Operator)
Διαμόρφωση	High-wing monoplane, twin boom, large central hull
Maximum Take-Off Weight	Approx. 52,000 kg (114,640 lb)

Design and Powerplant

Primary Engines: Two Soloviev D-30M turbojet engines (mounted above the wing roots) for cruise and conventional take-off.
Vertical Lift Engines: Originally planned to use twelve smaller Kolesov RD-36-35PR lift engines in the central hull (but never fully fitted or tested).
Hull Design: Featured an innovative, detachable inflatable pontoons (later replaced by rigid floats) for buoyancy and water take-off, giving it a very broad, eccentric appearance.
Flight Mode: Intended to operate conventionally (cruise), as a sea-plane (water takeoff), and as a ground effect vehicle (using the ram-air cushion effect close to the surface).
Cancellation Reason: The inability to produce and integrate the planned battery of vertical lift engines, combined with the death of chief designer Roberto Bartini, led to the cancellation of the program.

Performance and Armament

Maximum Speed: Approximately 760 km/h (470 mph).
Cruise Speed: Approximately 640 km/h (400 mph).
Operational Range: Up to 2,400 km (1,500 miles).
Service Ceiling: 8,000 m (26,250 ft).
Armament: Proposed to carry torpedoes, depth charges, and mines in an internal weapons bay for the ASW role.