Archief van de auteur: SdKfz.000

De Heinkel He 219 Uhu ("Oehoe") was een nachtjager die diende met de Duitse Luftwaffe in de latere stadia van de Tweede Wereldoorlog. Een relatief geavanceerd ontwerp, de He 219 bezat een verscheidenheid aan innovaties, waaronder Lichtenstein SN-2 geavanceerde VHF-band intercept radar, ook gebruikt op de Ju 88G en Bf 110G nachtjagers. Het was ook het eerste operationele militaire vliegtuig dat werd uitgerust met schietstoelen en het eerste operationele Duitse vliegtuig uit de Tweede Wereldoorlog met driewieler landingsgestel. Als de Uhu in hoeveelheid beschikbaar was geweest, had het mogelijk een significant effect gehad op het strategische nachtelijke bombardementsoffensief van de Royal Air Force; maar slechts 294 van alle modellen werden gebouwd tegen het einde van de oorlog en deze zagen slechts beperkte service. Ernst-Wilhelm Modrow was de leidende nachtvechter ace op de He 219. Modrow werd gecrediteerd met 33 van 34 nacht luchtoverwinningen op het type.

Bron: Heinkel He 219 op Wikipedia

De Heinkel Hij 100 was a German pre-World War II fighter aircraft design from Heinkel. Although it proved to be one of the fastest fighter aircraft in the world at the time of its development, the design was not ordered into series production. Approximately 19 prototypes and pre-production examples were built. None are known to have survived the war. The reason for the He 100 failing to reach production status is mostly unknown. Officially, the Luftwaffe rejected the He 100 to concentrate single-seat fighter development on the Messerschmitt Bf 109. Following the adoption of the Bf 109 and Messerschmitt Bf 110 as the Luftwaffe’s standard fighter types, the Ministry of Aviation (the Reichsluftfahrtministerium or RLM) announced a “rationalization” policy that placed fighter development at Messerschmitt and bomber development at Heinkel.

Bron: Heinkel He 100 op Wikipedia