Vought F7U Cutlass

Vought F7U Cutlass
Χώρα	Ηπα
Ρόλο	Ναυτικό μαχητικό πολλαπλών στροβίλων
Πρώτη πτήση	29 Σεπτεμβρίου 1948
Χτισμένο	320

Teh Κότλας F7U Vought ήταν ένα μαχητικό αεροσκάφος με έδρα το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΝΩΜΈΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ και μαχητικό βομβαρδιστικό της πρώιμης εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Ήταν ένα αεροσκάφος χωρίς ουρά που βασιζόταν σε αεροδυναμικά δεδομένα και σχέδια που αποτυπώνονται από τη γερμανική εταιρεία Arado στο τέλος του Β ' Παγκοσμίου Πολέμου, αν και οι σχεδιαστές της Vought αρνήθηκαν οποιαδήποτε σχέση με τη γερμανική έρευνα εκείνη την εποχή. Το F7U ήταν το τελευταίο αεροσκάφος που σχεδιάστηκε από τον Rex Beisel, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για το πρώτο μαχητικό που σχεδιάστηκε ποτέ ειδικά για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, το Curtiss TS-1 του 1922.

Πηγή: Vought F7U Cutlass στη Βικιπαίδεια

F7U-3M Cutlass Walk Around
Φωτογράφος	Fotios Rouch
Εντοπισμού	Αγνοώ
Φωτογραφίες	27

F7U-3M Cutlass 01

F7U-3M Cutlass 02

F7U-3M Cutlass 03

F7U-3M Cutlass 04

F7U-3M Cutlass 05

F7U-3M Cutlass 07

F7U-3M Cutlass 06

F7U-3M Cutlass 08

F7U-3M Cutlass 09

Click on a photo and use the mouse scroll to view all photos

Περιμένετε, αναζήτηση Vought F7U Cutlass για εσάς ...

Δείτε επίσης:

General Characteristics and Design

The Vought F7U Cutlass was a unique and radical US Navy carrier-based jet fighter of the early Cold War era. Its design was heavily influenced by German aerodynamic data obtained at the end of World War II. The Cutlass was the first American tailless production fighter and one of the first Navy jets to feature swept wings and afterburners. Its unusual configuration, featuring low aspect ratio swept wings and twin vertical fins, eliminated the traditional horizontal tailplane. Pitch and roll control were combined into surfaces called elevons (or ailevators) on the wing trailing edges. Despite its innovative design, the aircraft earned unflattering nicknames like the “Gutless Cutlass” and “Ensign Eliminator” due to being underpowered and having a high accident rate.

Property	Typical Value (F7U-3)
Ρόλο	Carrier-Based Fighter and Fighter-Bomber
National Origin	Ηνωμένες Πολιτείες
Κατασκευαστής	Chance Vought Aircraft Inc.
First Flight	29 September 1948 (Prototype)
Πλήρωμα	1 (Pilot)
Μήκος	13.50 m (44 ft 3 in)
Εκπέτασμα	12.10 m (39 ft 8 in)
Ύψος	4.45 m (14 ft 7 in)
Empty Weight	Approx. 8,267 kg (18,226 lb)
Gross Weight	Approx. 14,365 kg (31,670 lb)

Powerplant and Performance

Engines: Two Westinghouse J46-WE-8A turbojet engines with afterburners.
Thrust (Each): 20.5 kN (4,600 lbf) dry / 27.1 kN (6,100 lbf) with afterburner.
Maximum Speed: Approx. 1,095 km/h (680 mph) (Mach 0.9–0.95, near supersonic capability).
Initial Rate-of-Climb: Approx. 14,240 ft/min.
Range: Approx. 1,061 km (659 mi) (combat range).
Service Ceiling: 12,192 m (40,000 ft).
Carrier Feature: Long nose landing gear strut required for a high angle of attack during catapult launches. The nose gear also had a unique pre-spinning device to bring tires up to speed before landing.

Armament and Variants

Internal Armament: 4 x 20 mm M3 cannon (located above the inlet ducts), 180 rounds per gun.
External Hardpoints: 4 underwing hardpoints with a total capacity of up to 2,500 kg (5,500 lb).
Ordnance Capability:
- Bombs: Up to 2,000 lb of bombs or 32 x 2.75-inch unguided rockets.
- Missiles (F7U-3M variant): Fitted to carry four AIM-7 Sparrow I radar-guided air-to-air missiles.
Major Variants:
- F7U-1: Pre-production, underpowered version.
- F7U-3: Main production version with larger airframe and J46 engines.
- F7U-3M: Missile-capable version, carrying Sparrow I missiles.
- F7U-3P: Photo-reconnaissance version with an extended nose and cameras (guns deleted).