de Havilland DH.88 Comet – Φώτο &; Βίντεο

Teh de Havilland DH.88 Κομήτης was a two-seat, twin-engined aircraft developed specifically to participate in the 1934 England-Australia MacRobertson Air Race from the United Kingdom to Australia. Development of the DH.88 had been initiated at the behest of British aviation pioneer Geoffrey de Havilland, along with the support of de Havilland’s board, being keen to garner prestige from producing the victorious aircraft as well as to gain from the research involved in producing it. The DH.88 was designed by Arthur Ernest Hagg around the specific requirements of the race; Hagg produced a relatively innovative design for the era in the form of a stressed-skin cantilever monoplane, complete with an enclosed cockpit, retractable undercarriage, landing flaps, and variable-pitch propellers.

Πηγή: de Havilland DH.88 Κομήτης στη Wikipedia

Teh de Havilland DH.88 Κομήτης ήταν ένα αξιοσημείωτο αεροσκάφος που πέτυχε φήμη και δόξα στον αεροπορικό αγώνα MacRobertson του 1934 από την Αγγλία στην Αυστραλία. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από την εταιρεία αεροσκαφών de Havilland σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, χρησιμοποιώντας καινοτόμες τεχνικές και υλικά. Το Comet ήταν ένα κομψό, δικινητήριο μονοπλάνο με ξύλινη δομή, ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης, έλικες μεταβλητού βήματος και βελτιωμένο πιλοτήριο. Τροφοδοτούνταν από δύο τροποποιημένους κινητήρες Gipsy Six που του έδιναν τελική ταχύτητα άνω των 320 km/h. Ο κομήτης μπορούσε να πετάξει μέχρι 4.000 πόδια με έναν κινητήρα και είχε εμβέλεια 4.100 χιλιομέτρων.
Τρεις κομήτες παραγγέλθηκαν από ιδιώτες ιδιοκτήτες για τον αγώνα, ο καθένας βαμμένος σε διαφορετικό χρώμα: G-ACSS Grosvenor House (κόκκινο), G-ACSP Black Magic (μαύρο) και G-ACSR Reine Astrid (πράσινο). Αντιμετώπισαν σκληρό ανταγωνισμό από 17 άλλα αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένου ενός αεροσκάφους Douglas DC-2 και δύο βομβαρδιστικών Fairey Fox. Ο αγώνας ξεκίνησε στις 20 Οκτωβρίου 1934 στο Mildenhall του Suffolk και τελείωσε στις 23 Οκτωβρίου στο Flemington Racecourse της Μελβούρνης. Οι κομήτες τα πήγαν εξαιρετικά καλά, σημειώνοντας αρκετά ρεκόρ στην πορεία. Το Grosvenor House, με τους C.W.A. Scott και Tom Campbell Black, κέρδισε τον αγώνα σε 71 ώρες, κερδίζοντας το DC-2 για πάνω από μία ημέρα. Το Black Magic, που πετούσε ο Jim και η Amy Mollison, ήταν δεύτερο μέχρι που έπρεπε να αποσυρθεί στο Αλλαχαμπάντ λόγω προβλήματος στον κινητήρα. Η Reine Astrid, με τους Owen Cathcart-Jones και Ken Waller, τερμάτισε τέταρτη αφού έκανε μια παράκαμψη για να παραδώσει κινηματογραφικά πλάνα του αγώνα.
Teh Κομήτες Συνέχισαν να γράφουν ιστορία μετά τον αγώνα, καθώς χρησιμοποιήθηκαν για διάφορους σκοπούς, όπως η παράδοση αλληλογραφίας, οι προσπάθειες καταγραφής και η στρατιωτική αξιολόγηση. Το Grosvenor House πωλήθηκε στην πορτογαλική κυβέρνηση και μετονομάστηκε σε Salazar. Συνετρίβη το 1937 ενώ επιχειρούσε μια πτήση ρεκόρ από τη Λισαβόνα στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Το Black Magic ανακτήθηκε και πωλήθηκε στη γαλλική κυβέρνηση, όπου χρησιμοποιήθηκε για τη δοκιμή νέου εξοπλισμού. Καταστράφηκε από γερμανικές βόμβες το 1940. Η Reine Astrid αγοράστηκε από την de Havilland και μετονομάστηκε σε The Orphan. Χρησιμοποιήθηκε για έρευνα και ανάπτυξη μέχρι που διαλύθηκε το 1947. Δύο ακόμη κομήτες κατασκευάστηκαν μετά τον αγώνα: G-ADEF Boomerang και G-AEYE Comet. Χρησιμοποιήθηκαν επίσης για διάφορες πτήσεις και πειράματα μέχρι να αποσυρθούν.
Το de Havilland DH.88 Comet ήταν ένα αξιοσημείωτο αεροσκάφος που απέδειξε τις δυνατότητες των αεροπορικών ταξιδιών υψηλής ταχύτητας και ενέπνευσε μελλοντικά σχέδια όπως το de Havilland Mosquito και το αεριωθούμενο αεροσκάφος de Havilland Comet. Αιχμαλώτισε επίσης τη φαντασία του κοινού και έγινε σύμβολο της βρετανικής αεροπορικής αριστείας.