T-10 Heavy Tank | |
|---|---|
| Χώρα | Σοβιετική Ένωση |
| Ρόλο | Βαριά δεξαμενή |
| Σε λειτουργία | 1953–1996 |
| Χτισμένο | Αγνοώ |
Teh Τ-10 (επίσης γνωστό ως Object 730 ή, IS-8) ήταν ένα σοβιετικό βαρύ άρμα μάχης του Ψυχρού Πολέμου, η τελική ανάπτυξη της σειράς αρμάτων μάχης ISIS. Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, ονομάστηκε IS-8 και IS-9. Έγινε δεκτό στην παραγωγή το 1952 ως IS-10 (Ιωσήφ Στάλιν, ρωσική μορφή του Ιωσήφ Στάλιν), αλλά λόγω του πολιτικού κλίματος μετά το θάνατο του Στάλιν το 1953, μετονομάστηκε σε T-10.
Πηγή: T-10 στη Wikipedia
| T-10 Heavy Tank | |
|---|---|
| Φωτογράφος | Αγνοώ |
| Εντοπισμού | Αγνοώ |
| Φωτογραφίες | 141 |
| T-10M με τα πόδια γύρω από | |
|---|---|
| Φωτογράφος | Τιμούρ |
| Φωτογραφίες | 53 |
| Т-10М Walk Around | |
|---|---|
| Φωτογράφος | Αγνοώ |
| Εντοπισμού | |
| Φωτογραφίες | 18 |
Δείτε επίσης:
| Т-10М Walk Around | |
|---|---|
| Φωτογράφος | Βλαντιμίρ Γιακούμποφ |
| Εντοπισμού | Αγνοώ |
| Φωτογραφίες | 141 |
Role and History
The T-10 (originally designated the IS-8 and briefly the IS-9) was the final heavy tank in the line of Soviet IS (“Iosif Stalin”) tanks. It entered service in 1953 and was later renamed T-10 after Stalin’s death in the de-Stalinization period.
It was designed as a heavy breakthrough tank intended to punch through enemy defensive lines, operating in specialized heavy tank regiments. Although superseded by the development of the Main Battle Tank (MBT) concept (like the T-62 and T-64) in the 1960s, the T-10 series remained in Soviet service for decades, only being officially withdrawn from Russian reserves in 1997.
Key Design Features
The T-10 inherited several core design elements from its IS-series predecessors but featured notable improvements in size, armor, and power:
- Hull Shape: It retained the distinctive steeply sloped “pike nose” frontal armor configuration from the IS-3, which provided excellent ballistic protection against contemporary anti-tank weapons.
- Suspension and Mobility: The hull was lengthened, resulting in a seventh pair of road wheels (unlike the six on the IS-3), which improved weight distribution. It used a torsion-bar suspension.
- Powerplant: It was powered by a supercharged V12 diesel engine (initially 700 hp, later 750 hp in the T-10M), giving it a combat weight of around 50 tonnes and a maximum road speed of 42–50 km/h.
- Crew: The tank was operated by a crew of four (Commander, Gunner, Loader, Driver).
Armament and Variants
The T-10’s formidable firepower came from its large-caliber main gun, a hallmark of Soviet heavy tank design.
| Variant | Main Gun | Key Fire Control / Armament Feature |
|---|---|---|
| T-10 (Original) | 122 mm D-25TA rifled gun | Equipped with an electromechanical loading rammer. |
| T-10A | 122 mm D-25TS gun | Added a vertical-plane stabilizer (“Uragan”). |
| T-10M (Final) | Longer 122 mm M-62-T2S gun | Two-plane stabilization, 14.5 mm KPVT heavy machine guns (replacing 12.7 mm DShK), and infrared night vision. |
A persistent limitation of the 122 mm main gun was its use of separate loading ammunition (shell and charge), which restricted the rate of fire to around 2–4 rounds per minute, a common trade-off for such massive firepower.
Views : 6727
Μπορείτε επίσης να δείτε:
Heavy Tank M6 – Φώτο & Βίντεο
Αντικείμενο 770 – Φωτογραφίες και βίντεο
Schneider CA1 – Φώτο & Βίντεο
Πz.Kpfw VI Ώμφ Β - Γουόκαρντ
Δεξαμενή Τίγρης σε δράση - WalkAround
Κατακτητής Mk.1 – Περίπατος
Εκατόνταρχος Mk5 vol2 – Περίπατος
IS-2 vol3 - Περπατήστε γύρω
Τίγρης PzKpfw VIH - Περπατήστε γύρω
Σαρλ Λουρντ IS-3 – WalkAround