Panzerkampfwagen 35(t) - Moeren & Bouten 11

Moeren en bouten

SerieMoeren en bouten
Sujet

Panzerkampfwagen 35(t) – LT vz 35

Ref11

Une documentatie signée Moeren en bouten la revue «Panzerkampfwagen 35(t) – Nuts & Bolts 11» .

Panzerkampfwagen 35(t) est le nom donné par les Allemands au char d’assaut tchécoslovaque LT vz 35.

Bron: Wikipedia

Lees verder

Bekeken : 682

Moeren & Bouten 10 - Hummel (SdKfz 165)

Hummel – Sdfkz.165

PublisherMoeren en bouten
SerieMoeren en bouten
Ref

10

Une documentatie signée Moeren en bouten het magazijn "Hummel – Sdfkz.165 – Nuts & Bolts 10".

De Hummel (bourdon en allemand) était un canon automoteur basé sur le châssis du Geschützwagen III/IV, armé d’un obusier de 150 mm. Il fut utilisé par la Wehrmacht au cours de la Seconde Guerre mondiale de la fin 1942 jusqu’à la fin de la guerre. Sa désignation complète était Panzerfeldhaubitze 18M auf Geschützwagen III/IV (Sf) Hummel, Sd.Kfz. 165. Le 27 février 1944, Adolf Hitler ordonna d’abandonner le nom Hummel die hij ongeschikt vond voor een gevechtsvoertuig.

Bron: Hummel op Wikipedia

Lees verder

Bekeken : 673

Moerbouten-09-PaK-40-75cm-auf-Raupenschlepper-OST

Raupenschlepper Ost

PublisherMoeren en bouten
SerieMoeren en bouten
Période

Wereldoorlog

Ref

09

Une documentatie signée Moeren en bouten het tijdschrift "Raupenschlepper Ost – Nuts & Bolts 09".

De Raupenschlepper Ost, letterlijk de "Kruipende Tractor – Oost", wordt vaker afgekort tot RSO. Dit volledig rupsgebonden en lichtgewicht voertuig werd ontworpen als reactie op de slechte prestaties van wiel- en halfrupsvoertuigen in modder en sneeuw tijdens de eerste winter die het Duitse leger aan het Sovjetfront doorbracht. Het kan zijn geïnspireerd door zeer vergelijkbare kleine rupstractoren die in andere legers worden gebruikt, met name de STZ-3 NATI-artillerietractor van het Rode Leger.

Le RSO servit finalement dans une large variété de cas. La version originale possède une cabine en acier compressé avec une configuration en forme de camion. Celui-ci fut utilisé pour des missions de transport. Le RSO/03 avait une cabine plus simpliste, avec des plaques de métal apposées sur les côtés. Les deux avaient des armatures en bois à chacun de leur côté, caractéristique typique des camions légers de l’époque. Le manque d’artillerie mobile dans l’armée allemande aboutit à ce qu’un canon anti-char PaK 40/1 de 7,5cm soit intégré à chaque RSO. Le résultat fut un véhicule de poids léger, mobile donc, mais très vulnérable aux armes anti-chars car ce dernier ne possédait pas de blindage ni d’armement de défense. La combinaison du RSO et du PaK 40 fut hélas appliquée tardivement, seulement vers 1944/45. On estime à environ 23000 le nombre de versions de RSO (toutes confondues) produites.

Bron: Raupenschlepper Ost op Wikipedia

Lees verder

Bekeken : 1014

Experimentele Flak-Wapens van de Wehrmacht - Moeren & Bouten 08

Experimentele Flak-Wapens van de Wehrmacht

PublisherMoeren en bouten
SerieMoeren en bouten
Ref03

Une documentatie signée Moeren en bouten het tijdschrift "Experimentele luchtafweergeschut van de Wehrmacht – Nuts & Bolts 08".

Flak is de afkorting van het Duitse woord Fliegerabwehrkanone, wat "luchtafweergeschut" betekent. Het woord kan in twee betekenissen worden opgevat: flak (n.f., zelf afkorting van Flakartillerie) is de generieke naam van statische luchtafweerbatterijeenheden, of DCA-eenheden die aan gevechtseenheden zijn bevestigd; de flak (n.m.) kan verwijzen naar een luchtafweergeschut (bijvoorbeeld de Flak 43).

Bron: Wikipedia

Lees verder

Aantal keren bekeken: 853

Panzerjäger I - Sdkfz.101 - Moeren & Bouten 07

Panzerjäger I – Sdkfz.101

PublisherMoeren en bouten
SerieMoeren en bouten
PériodeWereldoorlog
Ref07

Une documentatie signée Moeren en bouten la revue «Panzerjäger I – Sdkfz.101 – Moeren &bouten 07» .

De Panzerjäger I (chasseur de chars en allemand) fut le premier des chasseurs de chars conçus par l’Allemagne au cours de la Seconde Guerre mondiale. Il était conçu en 1940 sur un châssis converti de Panzerkampfwagen I Ausf. B et était armé du canon antichar Skoda 4.7cm PaK L/43. Le Panzerjäger s’avéra être une solution peu coûteuse et relativement efficace pour contrer les chars soviétiques et permit de prolonger l’utilisation des chars Panzer I devenus désuets. Comme pour la majorité des chasseurs de chars, l’équipage était très vulnérable, sa seule protection étant fournie par le bouclier frontal du canon ; le canon avait en outre un faible rotation latérale.

En tout, 202 chars Panzer I furent convertis, 132 par Alkett et 70 par Skoda. Les conversions opérées par Skoda sont reconnaissables au bouclier du canon qui présente sept faces alors que les modèles d’Alkett n’en présentent que cinq. Ils furent utilisés pour la première fois en France et virent également le combat en Afrique du Nord et sur le Front de l’Est. Après avoir été remplacés par des chasseurs de chars disposant d’une meilleure motorisation en 1943, ils furent utilisés pour des opérations de police telles que les opérations menées contre les partisans dans les Balkans. A noter que certains Panzerjäger furent modifiés au niveau régimentaire afin d’emporter un canon antichar plus puissant, le 7.5cm L/48 StuK 40 qui équipait à l’origine les StuGe. La dénomination formelle du Panzerjäger était 4.7cm PaK(t) (Sf) auf Panzerkampfwagen I. Le (t) indique l’origine tchécoslovaque (Tschechoslowakisch) du canon et les lettre (Sf) pour Selbstfahrlafette (terme allemand pour “châssis autopropulsé”).

Bron: Wikipedia

Lees verder

Bekeken : 893

Moeren-Bouten-06-Kanonewagen-Sd-Kfz-251-9

kanonenwagen – Sdkfz.251/9

PublisherMoeren en bouten
SerieMoeren en bouten
auteurDetlev Terlisten
Ref06

Une documentatie signée Moeren en bouten la revue «kanonenwagen – Sdkfz.251/9 – Nuts & Bolts 06» .

De Sonderkraftfahrzeug (SdKfz) (littéralement : véhicule de combat spécial) était un véhicule blindé allemand semi-chenillé de combat construit durant la Seconde Guerre mondiale, qui fut produit tout au long du conflit. Il était essentiellement destiné à équiper les Panzerdivisions et les unités de Panzergrenadieren et partageait de nombreux éléments mécaniques avec le SdKfz 7. SdKfz 251/9 – Véhicule équipé d’un canon de 75 mm L/24 à basse vélocité, surnommé « Stummel » (souche).

Bron: Wikipedia

Lees verder

Views : 1773

Saurer RK-7 - Sdkfz.254 - Moeren & Bouten 05

Saurer RK-7 – Sdkfz.254

PublisherMoeren en bouten
SerieMoeren en bouten
Ref05

Une documentatie signée Moeren en bouten la revue «Saurer RK-7 – Sdkfz.254 – Nuts & Bolts 05».

De SdKfz 254 (Sonderkraftfahrzeug 254) était un halftrack de reconnaissance allemand à traction intégrale utilisé par la Wehrmacht au cours de la Seconde Guerre mondiale. Il fut conçu et développé sous le nom de RK-7 à partir de 1936 par la firme Saurer en tant que tracteur d’artillerie pour l’armée autrichienne. Après des tests concluants en 1937, l’armée autrichienne passa commande et les véhicules furent mis en production en 1938. Douze tracteurs avaient été construits au moment de l’Anschluss en 1938. La production se poursuivit après l’annexion de l’Autriche à l’Allemagne. Les enregistrements montrent qu’un total de 140 exemplaires furent construits. La nouvelle désignation donnée par les allemands à ce véhicule était SdKfz 254. Le véhicule avait un moteur diesel et présentait la particularité de disposer d’un double train de roulement. Les roues étaient baissées pour un usage routier et relevées pour faire place aux chenilles en cas d’utilisation en tout-terrain. Un certain nombre de ces véhicules furent utilisés par l’Afrikakorps en tant que véhicules d’observation après avoir été équipés d’une radio et d’une antenne.

Bron: Wikipedia

Lees verder

Bekeken : 1355

Sdkfz.222 - 223 - Bouten & Moeren 04

Moeren en bouten

SerieMoeren en bouten
Ref04
Sujet

Sdkfz.222 - 223

Een boek van Moeren en bouten het boek «Sdkfz.222 – 223 – Nuts & Bolts 04» .

geschiedenis: The Leichter Panzerspähwagen (German: roughly “light armoured reconnaissance vehicle”) were a series of light four-wheel drive armoured cars produced by Nazi Germany from 1935 to 1944. They were developed by Eisenwerk Weserhütte of Bad Oeynhausen by using the chassis of type Horch 108 standard heavy off-road car with an angled armoured body and turret. Chassis were built by Horch (Auto Union) in Zwickau and assembled by F. Schichau of Elbing and Maschinenfabrik Niedersachsen in Hanover-Linden. The rear-mounted petrol engine was a 3.5 Litre Horch V8 with 75 PS (55 kW; 74 hp) (Ausf. A chassis); from 1942 on 3.8 Litre with 90 PS (66 kW; 89 hp) (Ausf. B chassis), giving it a road speed of 80 km/h (50 mph) and a cross-country speed of 40 km/h (25 mph). It had a maximum range of 300 km (186 mi).

Bron: SdKfz 222 op Wikipedia

Lees verder

Bekeken : 1446

Experimentele Flak-Wapens van de Wehrmacht - Nuts & Bolts 03

Moeren en bouten

SerieMoeren en bouten
Sujet

Experimentele Flak-Wapens van de Wehrmacht

Ref03

Une documentatie signée Moeren en bouten het tijdschrift "Experimental Flak-Weapons of the Wehrmacht – Nuts &Bolts 03".

Flak is de afkorting van het Duitse woord Fliegerabwehrkanone, wat "luchtafweergeschut" betekent. Het woord kan in twee betekenissen worden opgevat: flak (n.f., zelf afkorting van Flakartillerie) is de generieke naam van statische luchtafweerbatterijeenheden, of DCA-eenheden die aan gevechtseenheden zijn bevestigd; de flak (n.m.) kan verwijzen naar een luchtafweergeschut (bijvoorbeeld de Flak 43).

Bron: Wikipedia

Lees verder

Bekeken : 1127

Moerbouten-02-Wespe

Wespe – Sdkfz.124

PublisherMoeren en bouten
SerieMoeren en bouten
Ref02

Une documentatie signée Moeren en bouten het tijdschrift "Wespe – Nuts & Bolts 02".

De SdKfz 124 Wespe (allemand pour guêpe) ou (Leichte Feldhaubitze 18 auf Fahrgestell Panzerkampfwagen II) était un canon autoporté développé et utilisé pendant la Seconde Guerre mondiale. Il était basé sur le châssis du char Panzer II. En 1940, au cours de la bataille de France, il devint évident que le char principal des forces allemandes, le Panzer II, ne faisait plus l’affaire comme véhicule de combat ; bien que mécaniquement fiable, son canon principal était insuffisant et son blindage trop faible. Dès lors, quand le besoin d’un canon d’artillerie autoporté se fit sentir, le recyclage du Panzer II s’imposa comme un choix évident : il fut retiré des unités au front et son châssis réutilisé dans ce nouvel usage.

La conception du Wespe fut l’œuvre de la société Alkett. Il fut produit dans différentes usines, essentiellement en Pologne. Le processus de conversion s’avéra assez simple : il impliquait de remplacer la tourelle du Panzer II par un obusier de 105 mm pourvu d’un bouclier. Le Wespe fut engagé pour la première fois en 1943 sur le front de l’Est et se montra si efficace que Hitler ordonna de réserver toute la production de Panzer II uniquement pour le Wespe, abandonnant d’autres projets comme le Marder II[réf. nécessaire]. Le Wespe équipa également les deux divisions de l’Afrika Korps. Le Wespe resta en production de février 1943 jusqu’à la mi-1944, lorsque les forces soviétiques capturèrent les usines allemandes dans la Pologne actuelle. A cette époque, 662 exemplaires du Wespe avaient été produits, chiffre auquel il convient d’ajouter 158 exemplaires non armés servant de véhicules de ravitaillement en munitions.

Bron: Wespe op Wikipedia

Lees verder

Bekeken : 909