Υπογεγραμμένη τεκμηρίωση Σήμα μοίρας το βιβλίο "T-34 in Action – Squadron Signal SS2020".
Le Τ-34 είναι ένα μεσαίο άρμα μάχης που μπήκε σε υπηρεσία το 1940 με τον Κόκκινο Στρατό. Εκείνη την εποχή, ήταν μια αξιοσημείωτη ισορροπία μεταξύ των τριών κύριων παραγόντων που καθόρισαν την ποιότητα ενός θωρακισμένου οχήματος, δηλαδή: δύναμη πυρός, προστασία και κινητικότητα. Αυτή η επιτυχία το κατέστησε ένα από τα δυνατά σημεία της Σοβιετικής Ένωσης ενόψει της εισβολής στη Βέρμαχτ. Για να το αντιμετωπίσει, η τελευταία θα πρέπει επίσης να αναθεωρήσει την πολιτική σχεδιασμού δεξαμενών της αναπτύσσοντας, για παράδειγμα, το Panzer-V «Panther», το οποίο δανείστηκε μέρος των τεχνικών χαρακτηριστικών του από το T-34. Αν και γρήγορα ξεπεράστηκε από ξένες παραγωγές, το T-34 θα παραμείνει σε παραγωγή από το 1940 έως το 1958, με το σύνολο των μονάδων που παράγονται να υπολογίζονται σε 84.070 αντίτυπα, καθιστώντας το το δεύτερο πιο παραγωγικό άρμα όλων των εποχών, ακριβώς πίσω από τους διαδόχους του, τα T-54 και T-55.
Απόγονος των γρήγορων αρμάτων μάχης BT που σχεδιάστηκαν από την ομάδα του I. Koshkin στο Χάρκοβο, το T-34 εισήγαγε πολλές τεχνολογικές καινοτομίες, όπως η χρήση κινητήρα ντίζελ από κράμα αλουμινίου, φαρδιές ερπύστριες και κεκλιμένες πλάκες θωράκισης γύρω. Δεν ήταν χωρίς ελαττώματα, για παράδειγμα, με τον διθέσιο πυργίσκο του και την έλλειψη εξοπλισμού μετάδοσης, γεγονός που έκανε την τακτική του χρήση μάλλον πρωταρχική και προκάλεσε πολλές απώλειες, αλλά και αμφισβητήσιμη μηχανική αξιοπιστία. Αλλά όπως και το αμερικανικό ισοδύναμό του, το Sherman M4, έδειξε μια ορισμένη ικανότητα εξέλιξης και πάνω απ 'όλα μια ευκολία κατασκευής που το έκανε διαθέσιμο σε πολύ μεγάλους αριθμούς, γεγονός που εξασφάλισε την εξαιρετική μακροζωία του, με 27 χώρες να το χρησιμοποιούν ακόμα το 1996. Η επίδρασή του στην ανάπτυξη των αρμάτων μάχης ήταν επίσης βέβαιη, καθώς συχνά θεωρείται ως ένα από τα άρματα μάχης που χρησιμοποιήθηκε για να καθορίσει την έννοια του κύριου άρματος μάχης.
Πηγή: T-34 στη Βικιπαίδεια
