
Valentine Archer | |
|---|---|
| Kraju | Uk |
| Roli | Samobieżne artyleryjskie działo przeciwpancerne |
| Produkowane | marzec 1943 – maj 1945 |
| Zbudowany | 655 |
Samobieżny 17pdr, Walenty, Mk I, Archer – brytyjskie samobieżne działo przeciwpancerne z okresu II wojny światowej oparte na podwoziu czołgu piechoty Valentine wyposażone w 17-funtowe działo Ordnance QF. Zaprojektowany i wyprodukowany przez Vickers-Armstrongs, 655 został wyprodukowany między marcem 1943 a majem 1945 roku. Był używany w północno-zachodniej Europie i we Włoszech podczas wojny; po wojnie służył w armii egipskiej. Pojazd był wyjątkowy, ponieważ jego działo było zamontowane tyłem podwozia zamiast z przodu.
Źródła: Valentine Archer na Wikipedii
| Valentine Archer Spacer | |
|---|---|
| Fotograf | Darren Baker |
| Lokalizacja | Niewiedzy |
| Zdjęcia | 38 |
| VArcher Mk.1 Walk Around | |
|---|---|
| Fotograf | Niewiedzy |
| Lokalizacja | Niewiedzy |
| Zdjęcia | 38 |
Zobacz też:
Tthe Walentynki Archer był brytyjskim niszczycielem czołgów, który został opracowany podczas II wojny światowej. Był on oparty na podwoziu czołgu piechoty Valentine, ale wyposażony w potężne 17-funtowe działo skierowane do tyłu. Taka konstrukcja pozwoliła pojazdowi na niski profil i krótką długość, a także na szybkie wycofanie się po oddaniu strzału.
Valentine Archer był produkowany przez Vickers-Armstrongs od marca 1943 do maja 1945 roku, w sumie zbudowano 655 egzemplarzy. Służył w północno-zachodniej Europie i we Włoszech, a po wojnie także w Egipcie. Valentine Archer został sklasyfikowany jako działo z własnym napędem i obsługiwany przez czteroosobową załogę: dowódcę, działonowego, ładowniczego i kierowcę. Osiągał prędkość maksymalną 32 km/h na drogach i 13 km/h w terenie, a zasięg 140 km na drogach. Miał cienki pancerz o grubości 14-60 mm, ale jego główną zaletą było działo o dużym zasięgu i celności, które mogło przebić większość czołgów wroga w tamtym czasie.
Liczba wyświetleń : 2752


















